Kuchnia włoska – jedna z dwóch najbardziej popularnych kuchni europejskich obok kuchni francuskiej. Kuchnia włoska charakteryzuje się korzystaniem z dużej ilości warzyw i przypraw takich jak oregano, bazylia, pieprz, estragon, tymianek, rozmaryn, a także używaniem parmezanu. Kolejnymi niezbędnymi elementami są oliwa, pomidory, cebula, czosnek, jak również oliwki. Kuchnia włoska to głównie potrawy mączne, rybne, jak również owoce morza. Jest ona również bardzo zregionalizowana: Na północy jada się głównie ryż i polentę (jak również częściej masło), tymczasem południowe przepisy są pełne rozmaitych gatunków makaronów i oliwy. Każde z 29 regionów, jak również wiele miast, różnią się między sobą swoimi kulinarnymi specjałami. Krajem faszerowanych pierożków jest Emilia-Romania, deserów – Sycylia i Siena. Żeby spróbować fondue, warto udać się do Valle d’Aosta, zaś miłośnicy befsztyków dobrze poczują się we Florencji. Jeżeli chodzi o kurczaki, warto wybrać się do Turynu. Sos mięsny bolognese to znak firmowy Bolonii, tak samo jak słynna na cały świat pizza rozsławiła Neapol. Głównym popularyzatorem takich potraw jak pizza, spaghetti, czy risotto, stały się Stany Zjednoczone. Za sprawą ekspancji kultury amerykańskiej do krajów przemysłowych, specjały te stały się znane na całym świecie: od Korei, po Argentynę. Tradycyjny posiłek włoski składa się z antipasto (przystawka), pasta (danie mączne albo zupa); główne dania to ryby, mięso albo drób wzbogacone risotto lub sałatką. Taki posiłek zakończony jest deserem.

Istnieje wiele różnych przepisów określających jak ma wyglądać dobra kuchnia. Każda z restauracji powinna być zachowana w jak największej czystości, tak, aby sanepid nie mógł nam nic zarzucić, ale i wyposażenie restauracji powinno być dobrze dobrane, tak aby pracownicy mogli się swobodnie poruszać i czuć się bezpiecznie. Bo praca powinna być przede wszystkim bezpieczna i wszędzie został narzucony aby wentylatory przeciwwybuchowe znajdowały się w każdym pomieszczeniu gastronomicznym. Czytaj dalej »

Już od kilku godzin czekam na moją dziewczynę, która postanowiła zrobić sobie zakupy w drogerii. Dostała premię od szefa za podpisanie wielkiego kontraktu z dużą zagraniczną firmą. Z jednej strony cieszę się, że doceniono jej starania, ale z drugiej wkurza mnie to, że ona grzebie w kosmetykach, a ja siedzę tu i się nudzę. Moda męska nie jest aż tak wciągająca co propozycje dla kobiet i jestem w stanie to zrozumieć, ale są jakieś granice, prawda? Nie to żebym narzekał, ale ileż można wybierać pomadkę czy kredkę do oczu? Przecież wszystkie są takie same i tylko ceną się różnią. Ja na jej miejscu wziąłbym wszystko tej samej firmy i nie zastanawiałbym się nad innymi. Skoro tusz do rzęs danej firmy jest dobry to pewine inne kosmetyki tej samej marki też są w porządku. Ja nie wiem jak kobiety mogą mieć w torebce puder w kamieniu Biomaris a tusz do rzęs Lancome. Po co sobie komplikować i kupować rzeczy różnych firm? Ehh… chyba nigdy nie zrozumiem kobiet. A moja żabcia dalej wybiera. Teraz przerzuciła się na półkę z perfumami. Jak można wąchać każdy flakonik i oglądać z każdej strony wszystkie buteleczki? Czasem myślę, że zakupy w drogerii to dla kobiet jak jakiś rytuał, który trzeba wypełnić od pierwszego do ostatniego punktu. Następnym razem spróbuję się jakoś wykręcić od tych zakupów. Przecież moja dziewczyna ma 3 półki kosmetyków w łazience, kosmetyki Dermika, pełno perfum Lancome i Gabrieli Sabatini i po co jej jeszcze więcej? Pociesza mnie jedynie fakt, że nie tylko ja muszę użerać się tak z moją kobietą. Chyba większość facetów ma dość zakupów z kobietami i najchętniej każdy z nas wyciąłby ten obowiązek z rozkładu związku.